![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcxm3vSbUxH1aarXSXxB-BDyrDGg_VUG16DX6pd2I_U2vvfJAiFkP3-P-ot6qbAbD9WuooIDVaRun7t3oBDQD-5t3LavSGxUa37YTchCNJQyffTshu712bOa8DVEyKw5aqLG_V6tqsdUA0/s400/samina.jpg)
Ήταν 26 Σεπτεμβρίου, ακριβώς 7 χρόνια πριν…
Τότε είχα γυρίσει στο σπίτι. Το καλοκαίρι είχε τελειώσει, έτσι το έχουμε συνδυάσει, όταν τελειώνουν οι διακοπές μας, τελειώνει το καλοκαίρι.
Και κάπως έτσι γίνεται… Φθινοπωριάζει, ο Σεπτέμβρης έρχεται κάθε φορά όπως έρχεται ο Σεπτέμβρης τα τελευταία χρόνια, με σεισμούς ή ναυάγια. Tο διάλειμμα τέλειωσε. Με κορμιά στη θάλασσα, η ζωή είναι τραγική, το καλοκαίρι θα τελειώνει πια μ’ έναν Σεπτέμβρη που πονά.
Μ’ έναν Σεπτέμβρη που μπορεί, με έκτακτες συνδέσεις, να σε μεταφέρει στα παμπάλαια πλοία μας, στους ανεύθυνους πλοιάρχους μας που βλέπουν ματς και τα πλοία πάνε μόνα τους, στην εγκληματική ανεπάρκεια του κράτους και των σωστικών συνεργείων, στις μονοπωλιακές καταστάσεις της ακτοπλοΐας, στα Puma που δεν πέταγαν, στους ψαράδες που έσωζαν όσους μπορούσαν, στους φαντάρους-επιβάτες που έκαναν τους ναυαγοσώστες και ήθελαν να γίνουν αστυνομικοί αλλά η πολιτεία τους ξέχασε, στους υπουργούς που συσκέπτονταν, στον κόσμο που πνιγόταν δίπλα στο λιμάνι, στους τηλεοπτικούς εισαγγελείς, στους ταμίες, στις άδειες σκοπιμότητας, στους πολιτικούς-ναυτιλιακούς πράκτορες.
Εντελώς απλά και γρήγορα, όπως πολύ γρήγορα γίνεται το ίδιο, με άλλους «πρωταγωνιστές», στα Φάλκον, στις πυρκαγιές, στους σεισμούς, ο «κοσμάκης» βρέχεται και πνίγεται στις πλημμύρες, γίνεται κομμάτια μέσα σε λαμαρίνες, εις τας Εθνικάς Οδούς, που πληρώνουμε διόδια εδώ και χρόνια για να γίνουν από καρμανιόλες, δρόμοι. Απέναντι οι υπουργοί, οι οποίοι, εν μέσω φέρετρων, το μόνο που κατάλαβαν, το μόνο που τους ένοιαζε, είναι ο πόλεμος των διαρροών, έφταιγε για το Puma ο Παπουτσής ή τον κάρφωσε ο Άκης;
Όλα τα υπόλοιπα, ήταν, με καρμπόν, το ίδιο κι απαράλλαχτο έργο που προβάλλεται με συχνότητα εδώ στην Ελλάδα, σε κάθε κρίση: Τα κανάλια και οι εφημερίδες είχαν πάρει στην οντισιόν το ρόλο του εισαγγελέα, είχαν στήσει τηλεοπτικές δίκες, παίζοντας σε τηλεοπτικά πολιτικά παιχνίδια. Και όλο αυτό είχε αμπαλαριστεί με μια κορδέλα τηλεοπτικής απόδοσης.
Ένα μέρος μιας θλιβερής και καθόλου, μα καθόλου, τηλεοπτικής, πραγματικότητας.
Όλοι μιλάνε, εκτός από τους ίδιους τους νεκρούς, αυτοί δεν βγαίνουν στα παράθυρα, καμία «κλείστρα» καναλιού δεν τους έχει καλέσει. Αν αυτό συνέβαινε, κανείς μας δεν θα είχε μπερδευτεί. Κανείς μας δεν θα είχε καταλήξει στο στερεότυπο, «φταίει το κράτος», «φταίνε οι άλλοι». Mετά από 15 μέρες, κανείς δεν σχημάτισε γνώμη, αφού όλα ακούστηκαν χωρίς συμπέρασμα, ο καθένας κράτησε αυτό που ήθελε ήδη ν' ακούσει, ανάλογα με τις ήδη διαμορφωμένες απόψεις του.
Γιατί, εδώ στην Ελλάδα, φταίνε τα μονοπώλια, οι συνδικαλιστές, το cabotage, ο ναυτικός αποκλεισμός, τα Puma, το χρηματιστήριο. Με λίγα λόγια, πάντα φταίνε οι «άλλοι».
Γιατί, εδώ, στο Ελλαδιστάν, ο καθείς κάνει αυτό που έχει το ελάχιστο προσωπικό κόστος. Γι’ αυτό και σε κάθε κρίσιμη κατάσταση, όλοι οι παράγοντες αποδεικνύουν αυτό που όλοι ξέρουμε ότι μπορούν να κάνουν καλύτερα: Αποδεικνύουν την ανεπάρκειά τους. Kανείς δεν δουλεύει αν μπορεί να μη δουλέψει, ας βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα.
Στην Ελλάδα, επαγγελματική ευσυνειδησία δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει βασικά πολιτεία για να το διδάξει, η ίδια η πολιτεία δεν έχει ευσυνειδησία, γιατί δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχει τιμωρία, οι ένορκες διοικητικές εξετάσεις γράφονται για να μείνουν σε κάποιο συρτάρι κι έπειτα από 5 χρόνια να παραγραφεί το αδίκημα. Άντε, να τιμωρηθεί κάποιος ξεκάρφωτος, για τα μάτια του κόσμου.
Αρκεί να μην παραιτηθεί κανείς υπουργός.
Έτσι, τα όνειρα κάποιων από εμάς για ένα κράτος που – απλώς – θα υπολειτουργεί, θα ναυαγούν και θα πνίγονται στην Πάρο. Τα όνειρά μας θα συνεχίσουν να μπαρκάρουν κάνοντας το σταυρό τους στον όποιο Θεό πιστεύουν, λέγοντας και μια μικρή προσευχή: «Θεέ μου, όποιος κι αν είσαι, κάνε να φτάσω ζωντανός στον προορισμό μου».
Γιατί τα όνειρά μας ξέρουν πολύ καλά ότι μόνο από τύχη ζούμε σ’ αυτού του κόσμου τη γωνιά. Γιατί αν γίνει κάτι, κανείς από την πολιτεία δεν μπορεί να σε σώσει.
Και έτσι η πολιτεία μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Γιατί ξέρει ότι αν θα γίνει κάτι, όσο στραβό κι αν είναι, θα βγούνε όλοι και θα κράζουν, αλλά μέχρι εκεί, τίποτε και κανείς δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτε.
Και η πολιτεία συνεχίζει να κοιμάται. Γιατί ξέρει ότι, στη Χώρα της Αμνησίας, όλα ξεχνιούνται…
Εξπρές ΣΑΜΙΝΑ, 7 χρόνια μετά, ήταν σαν σήμερα.
Το ξέχασες;
Υ.Γ.: Φεύγω για Γαλλία, θα πετάξω με Ολυμπιακή Αεροπορία. Ελπίζω να έχουν θυμηθεί να κάνουν σέρβις στο αεροπλάνο που θα πετάξω και να τα πούμε ξανά.
Αν όχι, χάρηκα πολύ που σας γνώρισα…
Ένα μέρος μιας θλιβερής και καθόλου, μα καθόλου, τηλεοπτικής, πραγματικότητας.
Όλοι μιλάνε, εκτός από τους ίδιους τους νεκρούς, αυτοί δεν βγαίνουν στα παράθυρα, καμία «κλείστρα» καναλιού δεν τους έχει καλέσει. Αν αυτό συνέβαινε, κανείς μας δεν θα είχε μπερδευτεί. Κανείς μας δεν θα είχε καταλήξει στο στερεότυπο, «φταίει το κράτος», «φταίνε οι άλλοι». Mετά από 15 μέρες, κανείς δεν σχημάτισε γνώμη, αφού όλα ακούστηκαν χωρίς συμπέρασμα, ο καθένας κράτησε αυτό που ήθελε ήδη ν' ακούσει, ανάλογα με τις ήδη διαμορφωμένες απόψεις του.
Γιατί, εδώ στην Ελλάδα, φταίνε τα μονοπώλια, οι συνδικαλιστές, το cabotage, ο ναυτικός αποκλεισμός, τα Puma, το χρηματιστήριο. Με λίγα λόγια, πάντα φταίνε οι «άλλοι».
Γιατί, εδώ, στο Ελλαδιστάν, ο καθείς κάνει αυτό που έχει το ελάχιστο προσωπικό κόστος. Γι’ αυτό και σε κάθε κρίσιμη κατάσταση, όλοι οι παράγοντες αποδεικνύουν αυτό που όλοι ξέρουμε ότι μπορούν να κάνουν καλύτερα: Αποδεικνύουν την ανεπάρκειά τους. Kανείς δεν δουλεύει αν μπορεί να μη δουλέψει, ας βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα.
Στην Ελλάδα, επαγγελματική ευσυνειδησία δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει βασικά πολιτεία για να το διδάξει, η ίδια η πολιτεία δεν έχει ευσυνειδησία, γιατί δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχει τιμωρία, οι ένορκες διοικητικές εξετάσεις γράφονται για να μείνουν σε κάποιο συρτάρι κι έπειτα από 5 χρόνια να παραγραφεί το αδίκημα. Άντε, να τιμωρηθεί κάποιος ξεκάρφωτος, για τα μάτια του κόσμου.
Αρκεί να μην παραιτηθεί κανείς υπουργός.
Έτσι, τα όνειρα κάποιων από εμάς για ένα κράτος που – απλώς – θα υπολειτουργεί, θα ναυαγούν και θα πνίγονται στην Πάρο. Τα όνειρά μας θα συνεχίσουν να μπαρκάρουν κάνοντας το σταυρό τους στον όποιο Θεό πιστεύουν, λέγοντας και μια μικρή προσευχή: «Θεέ μου, όποιος κι αν είσαι, κάνε να φτάσω ζωντανός στον προορισμό μου».
Γιατί τα όνειρά μας ξέρουν πολύ καλά ότι μόνο από τύχη ζούμε σ’ αυτού του κόσμου τη γωνιά. Γιατί αν γίνει κάτι, κανείς από την πολιτεία δεν μπορεί να σε σώσει.
Και έτσι η πολιτεία μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Γιατί ξέρει ότι αν θα γίνει κάτι, όσο στραβό κι αν είναι, θα βγούνε όλοι και θα κράζουν, αλλά μέχρι εκεί, τίποτε και κανείς δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτε.
Και η πολιτεία συνεχίζει να κοιμάται. Γιατί ξέρει ότι, στη Χώρα της Αμνησίας, όλα ξεχνιούνται…
Εξπρές ΣΑΜΙΝΑ, 7 χρόνια μετά, ήταν σαν σήμερα.
Το ξέχασες;
Υ.Γ.: Φεύγω για Γαλλία, θα πετάξω με Ολυμπιακή Αεροπορία. Ελπίζω να έχουν θυμηθεί να κάνουν σέρβις στο αεροπλάνο που θα πετάξω και να τα πούμε ξανά.
Αν όχι, χάρηκα πολύ που σας γνώρισα…
40 σχόλια:
Πο πο!σκέτο ψυχοπλάκωμα είσαι!!Εντάξει, αρκετά ρεαλιστής,αλλά να μας αφήνεις και με την αγωνία του γυρισμού!!!Γιατί, βρε Σπύρο;
Όπως και να 'χει καλά να περάσεις και κυρίως να πας και να 'ρθεις με το καλό:)
Καλό ταξίδι σιχαμένε.... Είπαμε, σιγά μην σε λυπηθούμε κι όλας...Μια χαρά θα είναι το αεροπλάνο και στην επιστροφή θέλω κουβαλάς τουλάχιστον μια σακούλα πορτοκαλί ή μάυρη για την φιλενάδα μου... Μεγάλη!!!!:-)
Σιγα μην μας..λειψεις!
Ποτε πετας;Να βαλω ...LIVE..καναλι με ειδησεις!!!
Ποτε ..παραγραφονται τα του..ΣΑΜΙΝΑ;;Που να ..θυμομαστε τωρα...
ΥΓ..Με αυτον που ανελαβε τωρα , το Υπουργειο Ναυτιλιας..αρχισε να μετρας...ναυαγια!!!
Νοιωθεις..καλυτερα..τωρα;;!!!
Άντε ρε... Μια χαρά θα πας (στον προορισμό σου...) και μια χαρά θα μας έρθεις, θα το δεις...
Υ.Γ. Απόλαυση η εκπομπή της Πέμπτης με τον Κουλουκάκο!
Καλό ταξίδι και μόνο θετικές σκέψεις!!!!
Σταμάτα να λές βλακαίες!!Εννοείται πως θα γυρίσεις και θα θα πεις και ένα τραγούδι (γαλλικό)!!
ΥΓ1:Πως να ξεχάσεις?
ΥΓ2:Φερε μας καμμια φωτογραφία ναι?
έλα που δεν το ξέχασα.
υγ με το ακριβώς προηγούμενο δρομολόγιο (ευτυχώς) ταξίδευαν οι γονείς μου...
Ειπαμε "πολυ χαμηλες πτησεις", αλλα μην το παραχεσεις ομως, ε; Πανω απο τα δεντρα...
Bon voyage, au revoir et bonne chance avec les sites!!!
Πως το 'χε πει μια ψυχή;;;
Σε 10 χρόνια δεν θα θυμόμαστε τίποτα (που τον θυμήθηκα τώρα ταξιδεύεις κιόλας....)
Καλή επάνοδο!!!
Τι κουβέντες ειναι αυτές σπυράκο στο ΥΓ.! Παλι εδώ θα είσαι να μας ταξιδεύεις..
Οσο για το ΣΑΜΙΝΑ ...τι να πουμε αυτη η χωρα βουλιαζει τα παντα ποια ..
Δεν θα μπορούσα να προσθέσω κάτι σε αυτή σου την ανάρτηση/κατάθεση πραγματικότητας...
Και θα γυρίσεις βέβαια πολυταξιδεμένε μας γιατί έχεις πολλά ακόμα να κάνεις...
Θυμάσαι και μας ξυπνάς απ΄τον λήθαργό μας και ξαναθυμόμαστε...
Μόνο το ελάχιστο δυνατό να κάναμε στους επαγγελματικούς μας χώρους, μόνο...
...και την ψήφο μας αν την σκεφτόμαστε λίγο πιο σοβαρά...
Φιλιά Σπύρο
Α για να σου πω χεουβειμ, μη μου βαζεις τετοια πεισιθανατα υστερόγραφα κι εχει και πανσεληνο απόψε!Ακους εκει , δε νθα εχουν κανει σερβις στο αεροπλάνο. Μα εσύ εχεςι τα εφεδρικα φτερά σου αηδονακι μου, εκει θα κωλώσεις;(Τωρα βεβαια εχεις πληρωσει εισιτήριο, οποτε...) Καλο ταξιδι και με μετρο η γαλλικη κουζίνα ε;Φιλι tweety μου και κοιτα να γυρισεις safe and sound.Το ξωτικο σου στελνει αλεξιπτωτο για παν ενδεχόμενο.:)))))))))))
Καλό ταξίδι Σπύρο και καλή επιστροφή...Γιατί όσον αφορά την κρατική οντότητα που μας συντροφεύει σε κάθε μας δραστηριότητα, το ταξίδι της είναι χωρίς επιστροφή...
Το κράτος φυσικά δεν είναι κάτι αφηρημένο αλλά απαρτίζεται από απτούς ανθρώπους, όλους εμάς δηλαδή που συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που περιγράφεις.
Και εκεί αρχίζει να αιωρείται ένα μεγάλο γιατί. Η απάντηση δε νομίζω ότι σχετίζεται με τα γονίδιά μας αλλά με την παιδεία μας, όπως πάλι επισημαίνεις, αλλά και με κάτι άλλο πιο βαθύ που το κουβαλάμε μέσα μας από την εποχή της Τουρκορατίας. Μιλώ για την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, απαραίτητο συστατικό στοιχείο οικοδόμησης μιας αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας.
Και ο φαύλος κύκλος διαιωνίζεται...
Πώς μπορεί κανείς να βυθίσει στη λησμονιά το ΣΑΜΙΝΑ, την αυτοκτονία του Σφηνιά που ακολούθησε (πριν 4 μέρες το ανέφερα σε σχόλιο στο προηγούμενό μου post), το ότι οι νεκροί δε δικαιώθηκαν ποτέ, ότι τα δικαστήρια μόνο τους πλοιοκτήτες που δεν έθιξαν, ότι λίγο καιρό μετά οι Μινωικές Γραμμές αγόραζαν πολυτελές πλοίο;...
Ξεχνιέται;
Και ξέρεις πού ήμουν εκείνη τη μέρα;
Αμβούργο (αν θυμάσαι...)
...και δεν αφήνεις τα μελοδραματικά, λέω γω;
Καλά να περάσεις! :)
Μια χαρά θα είναι το ταξίδι σου, και ούτε να το σκέφτεσαι.
Πάντως έχεις πολύ δίκιο όταν λες ότι το ιδεώδες για πολλούς (όχι για όλους, αλλά για πολλούς) στην Ελλάδα είναι να καταφέρουν να μην δουλεύουν, και να αφήσουν "τους άλλους" να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Καλά να περάσεις στο Παρίσι και μην ξεχάσεις να πάρεις μπουφανάκι γιατί φθινοπώριασε!
Σπύρο, όλα καλά θα πάνε και κατά βάθος το ξέρεις.
Αλλιώς δεν θα πηγαινες πουθενά.
Καλα να περάσεις και να επιστρέψεις δριμύτερος.
Φιλιά xxx
Έλα, μη λες τέτοια, με κάνεις και ανατριχιάζω!
Ελπίζω το ταξίδι σου να ήταν καλό, και να γυρίσεις πίσω σώος!
Όσο για το Σάμινα, όσο δεν ήταν κάποιος δικός μας μέσα, όλοι ξεχνάμε. Πάντα έτσι δε γίνεται;
Γιατί να μην το εκμεταλλευτούν οι υπεύθυνοι, που προσπαθούν να κρυφτούν;;;
Ο εγγυητής της ενότητας, όπως και οι εκάστοτε εγγυητές, υπόσχονταν μαχαίρια στο κόκκαλο...
Απόλαυσε το ταξίδι στη Γαλλία. Σπύρο μου. Και φίλησε μου το Παρίσι αν πας εκεί...
Όχι απλά ξεχνάμε... Εθνικό αλτζχάιμερ έχουμε πάθει.. Και όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Έχουμε την τάση να παθιαζόμαστε με ο,τιδήποτε για λίγο καιρό πολύ έντονα και στη συνέχεια... τίποτα! Σα να μην έγινε ποτέ.
ΥΓ. Καλό ταξίδι! Μην ανυσηχείς, η Ολυμπιακή, τουλάχιστον στα service, είναι αξιόπιστη..
Καλέ χτύπα ξύλο ..
Καλά να πας και καλά να γυρίσεις!
Σπυράκο, δε σε αδικώ.
Σε καταλαβαίνω διότι τα ίδια παθαίνω.
΄Ομως βρε παιδί μου, τώρα θα τύχει...που πετάμε εμείς;
Με το καλό να γυρίσεις και θέλουμε άμα τη επιστροφή σου πλήρη ενημέρωση.
Γλαρένιες αγκαλιές
καλό είναι να θυμόμαστε που και που αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα και να τα συνδυάζουμε με τη σκατίλα των πολιτικών που όσες ψυχές κι αν χαθούν αυτοί δε βάζουν μυαλό(και ο νοών νοείτω)
ah la belle france...
καλό ταξίδι νάχεις και με το καλό να γυρίσεις. εύχομαι η επόμενη ανάρτηση νάναι για κάτι καλό που συμβαίνει.
...εννοείται εκτός ελλάδας, δυστυχώς.
je t'embrace
xxx
@ η ψυχη μου το ξερει: Σόρι για το ψυχοπλάκωμα, αλλά είναι πολύ σοβαρό το θέμα για να έχω άλλη στάση…
@ fevis: Σιχαμένος, ο κύριος Σπύρος; Χαχαχαχαχα
Χμ… γύρισα με «κάτι» στα χέρια, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα!…
@ vrakas kostas: έλα, τώρα, που δεν σας έλειψα, Κωστή!
@ X: Μια χαρά ήταν όλα!
Τα τζαμαρίσματα στο Red με τον Κουλουκάκο ήταν, είναι και θα είναι απίστευτα!
@ POETIC SIN: Πάντα! Απλώς μου αρέσει να σασκάζομαι!
@ daydreamer: Από τραγούδια άλλο τίποτε!
ΥΓ1:Δεν μπορείς!
ΥΓ2:Τη Δευτέρα θα ανεβάσω κάποιες!
@ tsaperdona: πάντα τυχεροί να είναι!
@ void: Πολύ χαμηλές πτήσεις κάνω στο δρόμο, φίλε μου και κλίκα μου!
@ an205: Θα σου απαντήσω σε λίγο με ποστ που αφορά τον τύπο που αναφέρεις, φίλε!
@ LOCKHEART: δεν θα γλιτώσετε από μένα τόσο εύκολα!
@ Αλεξάνδρα: Γύρισα, και ετοιμάζομαι για το επόμενο ταξίδι!
@ auburn Kate: Δεν πληρώνουμε εισιτήρια σε αυτά τα ταξίδια, τα πληρώνει όλα η εταιρεία! Και σιχαίνομαι τη γαλλική κουζίνα, αν και με ξέρεις είμαι μινιόν (και αφοι Λαμπρόπουλοι, μη σου πω!)
@ Pico: Πολύ σωστά. Και στεναχωριέμαι που συμφωνώ ότι έτσι, δυστυχώς, είναι η πραγματικότητα…
@ NIEMANDSROSE: χαίρομαι και στεναχωριέμαι ταυτόχρονα, που δεν έχουμε ξεχάσει κάποιοι…
@ Χρήστος Φασούλας: δεν ξεχνιέται εκείνη η μέρα, Χρήστο (ούτε το Αμβούργο!)
@ Σοφία: Ευτυχώς που πήρα μπουφανάκι μοτοσυκλέτας, Σοφάκι μου, 9 βαθμούς είχε!
@ Μαριλένα: επέστρεψα δριμύτερος, Μαριλού! Όσο γι’ αυτό που είπες, πολλές φορές στη ζωή μου πάω κι ας μου βγει και σε κακό (κατά τον Παπαζόγλειο «Αύγουστο»!)
@ sofi-k: Σώος γύρισα!
Όσο για τις περιπτώσεις σαν το Σάμινα, δυστυχώς έτσι γίνεται…
@ the muppet show girls: Ποιο μαχαίρι και ποιο κόκαλο. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, έτσι πάντα γίνεται…
@ Dream_Rider: Εθνικό αλτσχάιμερ; Πολύ καλό!
Μια χαρά ήταν το ταξίδι, και οι φροντιστές και το service τους, απίστευτο!
@ seaina: τοκ τοκ (χτύπησα ξύλο!...)
@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ: Θα σας τα πω όλα τη Δευτέρα!
@ Νίκος Κ.: σιγά μη βάλουν μυαλό. Λεφτά στην τσέπη θέλουν να βάλουν…
@ maya: la belle france... όπως το είπες!
...και θα είναι απίστευτα??
...και θα είναι απίστευτα!
...το πιάσαμε!!
Δημοσίευση σχολίου