12.11.09

Λέξεις για τις ημέρες και τις νύχτες

- Προσθέστε τις δικές σας (μας) -

Προσπαθώ να γράψω ένα κείμενο για το Πολυτεχνείο. Βαριέμαι. Όχι το Πολυτεχνείο, για όνομα, αλλά αυτός ο καιρός με έχει διαλύσει. Μας έχει διαλύσει. Ζέστη το πρωί, υγρασία το απόγευμα, κρύο το βράδυ. Και μύγες. Πού σταδιάλα, βρέθηκαν τόσες μύγες; Έχω πάρει συνεντεύξεις από Ντόρα, Αντώνη και Ζορρό (aka Πανίκα) το CAR με πολιτική παρέμβαση, κύριοι, ημιανάς. Η πύλη του Πολυτεχνείου εκεί, το αφιέρωμα (με) περιμένει, εγώ περιμένω Χριστούγεννα και μαζεύω λέξεις. Δικές μου και των άλλων. Και τις δικές σας.

Λέξεις που έχουν μέσα τους μπόλικα φωτάκια στα μπαλκόνια, νύχτες με μυρωδιές καμένης ζάχαρης, περισσότερο μελομακάρονο, καθόλου κουραδιέ. Δεν έκανα λάθος typing, για μένα είναι κουραδιές. Είναι προ-χριστούγεννα, γαμώ τα τέλη κυκλοφορίας μου μέσα, έρχονται τα «δεκεμβριανά». Έρχονται βροχές, έρχονται μπόρες, έρχεται κρύο, κοίτα να ντύνεσαι καλά. Έρωτες, κολλητοί πάνε Ελάτη τα γαμόπαιδα, γιατρέ μου βρίζω πολύ τελευταία, είμαι Αριστοφανικός. Ναι, καπνίζω και πολύ, εσένα τι σε νοιάζει; Βλέμματα έξω από το παράθυρο, μουσικές ήσυχες και dvd τα βράδια, να ανάψω το τζάκι; Γαλλικός στην καφετέρια, ο Μαλτέζος ο Μιλού θέλει αντικαβλέ κολάρο, η Πόλυ ψωνίζει στο ebay, η πόλη ψωνίζεται με τις εορταστικές βιτρίνες, τα Αγγλόνια στόλισαν, εμείς θα στολίσουμε, στολίδι είμαι μόνος μου, πανάθεμα το μπόι μου.
Μελαγχολία-Του-Νοέμβρη με διπλό εσπρέσο, με μονές αναμνήσεις σε σύννεφα μαύρα κι άραχλα, στο βάθος «φως».
Τώρα είμαι καλύτερα, οι λέξεις δεν τελειώνουν ποτέ, ευτυχώς. Συνεχίζω να γράφω για Πολυτεχνείο.
Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να τους πω / τα όνειρα των εραστών δεν σβήνουν...

7 σχόλια:

elis.pandora. είπε...

Tι να σού πώ φίλε μου...αυτός ο Μήνας επετιακός αλλά και παράξενα βαριεστημένος και μελαγχολικός...
καλό γράψιμο...

new-girl-on-the-blog είπε...

Μυρωδιά καραμέλας και καβουρντισμένου αμύγδαλου..όλα μια γιορτή στο μυαλό μας...κι ο Νοέμβριος θα περάσει...

Xristos είπε...

Νοέμβρης είναι, θα περάσει...
Δεκέμβρης είναι, θα περάσει...
Ζωή είναι, θα περάσει...

Michael Sc είπε...

Remember, remember the 5th of November...

Σπύρο οι εποχές αλλάζουν, αλλά οι άνθρωποι και τα πράγματα που βάλαμε (ή μπήκαν) στην καρδιά μας, μένουν.
Σε ξέρω αισίως, κοντά στα 10 χρόνια πια!

Καλημέρες

liakada είπε...

Από τα πιο ομορφα κείμενα , για το Πολυτεχενείο.. Πρωτότυπο, μοναδικό! Ειδικά ο επίλογος.. !
Καλησπέρα

xeimwniatikhliakada είπε...

απο τα πιο ομορφα ποστ για το Πολυτεχενείο! Αληθινό, μοναδικο, Πρωτότυπο! Ειδικα ο επίλογος!

auburn Kate είπε...

Σπυρουλη μου, κι ελεγα οτι δε θα εγραφες τίποτα.Απ΄την Μητσοτακουαλ πηρες συνεετευξη;!!!! και δε φοβήθηκες μη σε δαγκωσει στο λαιμουδακι σου; Δεν τους αντεχω τους κυριους και κυριες της πολιτικης, με πιανει αναγουλα. Οπως και με κατι πολυ ασχημο που μου συμβαινει αυτον τον καιρο, κατι πολυ ασχημο συμβαινει σε καποιον που λατρευω, ακι δεν μπορω αν τον βοηθησω.Ουτε τον εαυτο μου μπορώ. Φωτακια; Κουραμπιεδες;(μπλιαχ) με διαολιζουν οι πρωιμοι στολισμοί βρε αηδονακι μου.να ευχεσαι να μην αντεξουμε τα πολυ καλα Χριστουγεννα. να ειναι τοσο καλα πο υαν μην το πιστευουμε.(να βαλεις τον Μιλου να δει τον Μιλου του Μαη, ισως αποκτησει γαλλικη παιδεία ετσι.-:))))))) Μουυυυτςςς.