15.3.07

Αληθινή ζωή


Στο «Matrix» ο Κιάνου πρέπει να διαλέξει: θέλει να μάθει την αλήθεια, ακόμα κι αν η πραγματικότητα είναι πιο τρομακτική απ’ αυτό που όλοι νομίζουν για αληθινή ζωή. Στις ταινίες οι ήρωες θέλουν πάντα να μαθαίνουν την αλήθεια, με κάθε κόστος.
Φοράω τα μαύρα γυαλιά που φοράει ο Κιάνου στην ταινία και παίρνω για δοκιμή ένα supercar που έχουμε εδώ στο CAR.
Έχει ήλιο κι εγώ πατάω γκάζι να προλάβω τη μέρα. Η Πέμπτη 15 Μαρτίου 2007 δεν πρόκειται να έρθει ποτέ ξανά. Τόσο μοναδικά μου φαίνονται όλα.
Ο ήλιος φταίει ή το supercar;

Στη γωνία Βαρυμπόμπης και Εθνικής, η Σοφία μού καθαρίζει τα τζάμια. Είναι 8 χρονών, μιλάει αλβανικά στ’ άλλα παιδιά των φαναριών, αλλά όταν τη ρωτάς πώς τη λένε, ξέρει ότι πρέπει να πει ελληνικό όνομα. Ποτέ δεν δέχεται να πάρει λεφτά, αν δεν σκουπίσει τα τζάμια. Μια μέρα που έφτασα με αυτοκίνητο που είχε πολύ σκούρα τζάμια και δεν με είδε, δεν ήρθε να μου πει καλημέρα. Τη φώναξα και γκρίνιαξα, «αν αλλάζω αυτοκίνητο δεν με χαιρετάς;».
- Βγκάλε μαύρα γκυαλιά, μου απάντησε. Με κοίταξε λίγο σοβαρή στα μάτια, μετά χαμογέλασε και μου ‘πε «καλημέρα», γελώντας ολόκληρη. Oκτώ χρονών και ξέρει κιόλας να διαβάζει στα μάτια των ανθρώπων τη ζωή τους. Την αληθινή ζωή τους και όχι αυτήν που θέλουν να κρύψουν.

Χαμογελάω, βάζω πρώτη και φεύγω. Αν πατήσω κι άλλο το γκάζι θα απογειωθώ και θα με παίξουν το βράδυ στις ειδήσεις;
«Τραγική ειρωνεία, κυρίες και κύριοι. Άλλο ένα χαμόγελο έσβησε από τα FM, άλλος ένας δημοσιογράφος έπεσε στο βωμό του καθήκοντος».
Με πιάνει νευρικό γέλιο. Τι σκέφτηκα, πάλι, Θεέ μου, δεν πάω καθόλου καλά.
Ο ήλιος φταίει ή το supercar?
Μόνο οι Calexico με το Stray, μπορούν να χαριεντιστούν με την αδεσποσιά που με δέρνει.
Μέρες σαν κι αυτή, που φέρνουν στον κόσμο την άνοιξη και μέσα μου σβήνει κάθε άρνηση, κλείνω τα τζάμια, ανεβάζω το volume στο τέρμα, πατάω γκάζι και με ιλιγγιώδη ταχύτητα περνάω τα σύνορα του Ρίο Γκράντε και μπαίνω στο Μεξικό, που κανείς δεν με ξέρει, και κρύβομαι σε ένα μικρό χωριό, δίπλα στο ποτάμι, μέχρι να περάσει η «μπόρα». Οι συνοριακοί δεν πρόλαβαν καν να βγουν απ’ το φυλάκιο, βλέπουν μόλις τη σκόνη μου, hasta la vista, babe. Μετά μ’ έπιασε το φανάρι στην Παραλιακή και έβαλα το κομμάτι απ’ την αρχή.
Εκεί, στη γωνία, ένα χαμόγελο από μαργαριτάρια. Πρέπει να τα μάζεψαν ψαράδες Σικελοί.
Σε λίγη ώρα τα μάτια μου δεν το βλέπουν το χαμόγελο, τα αυτιά μου δεν ακούν το CD, όλα γίνονται ντεκόρ για να σκέφτομαι κάτι άλλο, τρίτο.
Ο καιρός αρχίζει να γεννάει σύννεφα πάλι. Πώς έφτασα στην Πεντέλη; Δεν κατεβάζω την οροφή, το πολύ-πολύ να γίνω μούσκεμα.
Ξύπνα, φτάσαμε. Εδώ αληθινή ζωή…

16 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

αααααααααααααααα
θέλω βόλτααααααααααα
Δανάη

proserpina είπε...

Αχ βρε Σπύρο πρόσεχε, κάτι η Σοφία, κάτι οι Μεξικάνοι, κάτι οι Σικελοί, κατι οι ατάκες του τύπου "Σε λίγη ώρα τα μάτια μου δεν το βλέπουν το χαμόγελο, τα αυτιά μου δεν ακούν το CD, όλα γίνονται ντεκόρ για να σκέφτομαι κάτι άλλο, τρίτο", σε βλέπω σε λίγο να χαιρετάς τον Αχέροντα (πωω, πολύ eerie μου βγήκε τελικά)

Έχεις βαλθεί να μας πεθάνεις πάντως...σπίτι στη θάλασσα, βόλτες με supercar...δε με βλέπω καλά - είμαι και σε ευαίσθητη ηλικία για εγκεφαλικό

auburn Kate είπε...

Αυτά γράφεις και σκεφτομαι ότι θα την κα΄νω για τον πλανήτη μου αργά ή γρήγορα.(Εχεις ακόμη εκεινο το γατάκι με τα μπλε μα΄τια που έλεγες Σπυρούλη;) Ενα ψάρι έχει γενέθλια σήμερα αλλά προφανώς δεν το θυμάσαι...Such a lonely day should be banned που λένε και οι System.
Σε φιλώ αηδονάκι.

auburn Kate είπε...

Οχι δεν εννοώ του red.Εννοώ αυτό που είδα ότν είχα ειιδοποίηση στο mail μου ότι έκανες σχόλιο στο blog μου.(Εχουν γίνει πολλά και πρέπει να στα πώ tweety μου.Ayt;o to xaxaxaxa ξερω ότι έχει ηχητικό αντίστοιχο εκείνο το υπέροχο γέλιο σου ισάξιο της φωνής σου, αηδονοκούναβε!
Σε Λίγο θ' ανεβάσω 2 μαζεμένα...

auburn Kate είπε...

Σου βγήκε το μάτι απ' τους αναγραμματισμούς έ tweety; Λοιπόν πρόσεξε κουφό που μου είπαν για τον Γιαννούλη Χαλεπά( τον γλύπτη ντε), ξερεις γιατί αυτοκτόνησε; Επειδή συνηδειτοποίησε πως το κρεβάτι στο οποίο έχει φτιάξει μισοκαθισμένη τη Σοφία Αφεντάκη (υποθέτω το έχεις δεί το γλυπτό) ήταν κοντό και αν αυτή ξυπνούσε(!), θα περίσσευαν τα πόδια της... είπες τίποτα;
[ φαίνεται η μαυρίλα έ;λογω της αποφράδας μέρας για μένα, είναι...
kisses nightngale.

auburn Kate είπε...

εννοω "συνειδητοποίησε"!
Μη με πεις κι ανορθόγραφη.

SPIROS SERAFEIM είπε...

@ Δανάη: γιατί δεν πας μια βολτίτσα;

@ proserpina: γιατί να χαιρετίσω τον Αχέροντα;

@ auburn kate: χρόνια πολλά!

proserpina είπε...

Εεε, έτσι που τρέχεις...ξέρω γω. Άμα έρθεις πάντως απο τα μέρη μου, θα σου δώσω και ρόδι να φας, μπουχαχαχαχα

auburn Kate είπε...

Δε θέλω χρονια πολλά! μπουχχχχχ.Θέλω καλά χρόνια, και,κάτσε τώρα γιατι έχω ελαγρας μορφής Αλτσχάιμερ και το ξεχασα. Τι είν' εδω είπαμε; πως σε λένε εσένα παιδάκι μου, τι μερα έχουμε;
(αχ βρε tweety, αχ λέγω...)σ' ευχαριστώ που στο θύμισα πάντως.χαχαχα Η κατοικος του ενυδρείου σου στέλνει φιλί..

Night Knight είπε...

Να τα αφήσεις τα "φίλε" που ξέρεις. Μοναχοβολτά. Θα μου πεις πως θα φτάσεις στην στάση "αληθινή ζωή" με παρέα και θα έχεις και δίκιο. Μάλλον θα παπαρίζαμε. Αν έπεφτες πάντως στον βωμό του καθήκοντος θα σου έκανα τρελό αφιέρωμα...

SPIROS SERAFEIM είπε...

έχεις έτοιμο το βιογραφικό μου, ρε μπαγάσα; Και ποιο τραγούδι θα μου έπαιζες για goodbye?

SPIROS SERAFEIM είπε...

@ proserpina: sorry, αλλά δεν τρελάθηκα με το ρόδι. Μόνο σε σαμπουάν...

Night Knight είπε...

Jane Birkin - Comment te dire adieu. Κι επειδή δεν έχω έτοιμο το βιογραφικό σου, δε μου το στέλνεις να το έχω πρόχειρο. Αν και θα μιλήσω για τον "Άνθρωπο" Σπύρο....

SPIROS SERAFEIM είπε...

ευτυχώς που το επέλεξες από την Jane, γιατί από JIMMY SOMERVILLE ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΧΑ...

Ανώνυμος είπε...

πότε θα μου δανείσεις ένα σούπερ αυτοκίνητο να έχω να παίζω?
Δήμητρα

SPIROS SERAFEIM είπε...

@ Δήμητρα: Δεν είναι για παιχνίδι! Τα σούπερ καρς, όπως και τα άδεια όπλα, σκοτώνουν!!!!!